Nadine,

vrijwilliger Gezinsdag

‘Haar moeder vertelde me dat ze met geen stokken weg te krijgen was van de verhalenverteller.

Sinds twee jaar organiseer ik de Gezinsdag van Kom op tegen Kanker. Da’s een nieuw initiatief waarbij gezinnen met een heel jonge kankerpatiëntjes (tot 6 jaar) nog eens dagje voluit gezin zijn.

Vorig jaar hadden we een dagje Boudewijnpark in elkaar gestoken. Bovenop de leuke attracties die het park aanbiedt, voorzien wij telkens ook nog wat randanimatie. Een ballonplooier, een grimeur en een verhalenverteller die telkens een verhaal vertelde aan de hand van voorwerpen die hij bij had.

Nu had die verhalenverteller de pech dat hij vlak naast de zeehondenshow opgesteld stond. Telkens als die show begon, renden alle kinderen die rond hem verzameld waren, weg om naar de zeehonden te gaan kijken. Voor de man zat er niets anders op dan telkens te wachten tot de show gedaan was en er weer kindjes naar zijn verhalen kwamen luisteren.

Maar op een bepaald moment, tijdens één van die zeehondenshows, wandelde ik voorbij de verhalenverteller en zag dat daar toch één kindje zat. Het was een klein, blond meisje met een gelukzalige glimlach op haar gezicht. Ze zat daar alsof de wereld rond haar stil stond.

Haar mama vertelde me dat haar dochtertje zo in de ban was van de verhaaltjes dat ze besloten had niet mee naar de zeehonden te gaan kijken, maar telkens geduldig te wachten tot het volgende verhaaltje.

En ik weet nog dat ik dacht: da’s wat zo’n Gezinsdag moet doen, een momentje van verlichting creëren.’