Promotors:
Damya Laoui (Vrije Universiteit Brussel)
Project Partners:
KU Leuven
Universitaire Ziekenhuizen Leuven
Vrije Universiteit Brussel
Budget uitgereikt door Kom op tegen Kanker:
€628.000
Samenvatting
Van de patiënten die gediagnosticeerd worden met hoge graad sero-tubale eierstokkanker hervalt en overlijdt uiteindelijk 80%. Dit benadrukt de hoge nood voor nieuwe behandelingen voor deze patiënten. Ons labo heeft reeds aangetoond dat celtherapie met tumor-afgeleide conventionele dendritische cellen (Ta-cDCs) de tumorgroei en uitzaaiingen kan verminderen in verschillende kankermuismodellen waaronder ook een eierstokkanker model. Daarom is het doel van dit project om de nodige stappen te doorlopen om de veiligheid en haalbaarheid van de cDC therapie na te gaan bij eierstokkanker patiënten.
Een eerste doel is daarbij om de isolatie en invries/ontdooi procedure van de cDCs te bevestigen uit tumoren, maar ook uit ascites van eierstokkanker patiënten. Ascites ontwikkelt zich vaak bij eierstokkanker patiënten en bevat ook een grote hoeveelheid immuun cellen, waaronder ook cDCs. Aangezien bij eierstokkanker patiënten na herval de tumor reeds werd weggenomen, kan daarom ascites wel als bron van cDCs gebruikt worden voor de cDC therapie. Daarna zullen we ook de karakteristieken en functionaliteit van de cDCs uit de tumor en uit ascites vergelijken met elkaar. Als 2de doel zullen we ook nagaan in ons eierstokkanker muis model of de toxiciteit en effectiviteit van de cDCs therapie met cDCs uit de tumor en uit ascites gelijkaardig is en of cDCs uit ascites ook effectief zijn in een meer vergevorderd stadium van eierstokkanker. Als laatste doel zullen we nagaan wat de beste manier is om onze cDC therapie te combineren met de standard chemotherapie behandeling die momenteel wordt gegeven aan de eierstokkanker patiënten. Daarom zullen we in ons eierstokkanker muis model de effectiviteit en toxiciteit nagaan van verschillende combinatieschema’s van standaard chemotherapie met cDC therapie.
Door deze werkpakketen af te werken en daarnaast ook de nodige administratieve taken op te starten die nodig zijn om een fase I klinische studie uit te voeren, zullen wij de laatste stappen genomen hebben die nodig zijn om een klinische studie op te starten om de veiligheid en effectiviteit van cDC therapie te evalueren in eierstokkanker patiënten. Zo kan dit werk het pad effenen voor een nieuwe behandelingsstrategie voor eierstokkanker patiënten die het potentieel heeft om de overleving van de patiënten te verbeteren zonder daarbij extra bijwerkingen te veroorzaken.
Een eerste doel is daarbij om de isolatie en invries/ontdooi procedure van de cDCs te bevestigen uit tumoren, maar ook uit ascites van eierstokkanker patiënten. Ascites ontwikkelt zich vaak bij eierstokkanker patiënten en bevat ook een grote hoeveelheid immuun cellen, waaronder ook cDCs. Aangezien bij eierstokkanker patiënten na herval de tumor reeds werd weggenomen, kan daarom ascites wel als bron van cDCs gebruikt worden voor de cDC therapie. Daarna zullen we ook de karakteristieken en functionaliteit van de cDCs uit de tumor en uit ascites vergelijken met elkaar. Als 2de doel zullen we ook nagaan in ons eierstokkanker muis model of de toxiciteit en effectiviteit van de cDCs therapie met cDCs uit de tumor en uit ascites gelijkaardig is en of cDCs uit ascites ook effectief zijn in een meer vergevorderd stadium van eierstokkanker. Als laatste doel zullen we nagaan wat de beste manier is om onze cDC therapie te combineren met de standard chemotherapie behandeling die momenteel wordt gegeven aan de eierstokkanker patiënten. Daarom zullen we in ons eierstokkanker muis model de effectiviteit en toxiciteit nagaan van verschillende combinatieschema’s van standaard chemotherapie met cDC therapie.
Door deze werkpakketen af te werken en daarnaast ook de nodige administratieve taken op te starten die nodig zijn om een fase I klinische studie uit te voeren, zullen wij de laatste stappen genomen hebben die nodig zijn om een klinische studie op te starten om de veiligheid en effectiviteit van cDC therapie te evalueren in eierstokkanker patiënten. Zo kan dit werk het pad effenen voor een nieuwe behandelingsstrategie voor eierstokkanker patiënten die het potentieel heeft om de overleving van de patiënten te verbeteren zonder daarbij extra bijwerkingen te veroorzaken.