Moleculaire typering van heldercellige renaalcelcarcinoma’s en voorspelling van de respons op behandeling met gerichte therapieën tegen de VEGF-receptor, mTOR inhibitoren en immuun checkpoint inhibitoren in de metastatische setting.

De laatste tien jaar zijn er heel wat nieuwe behandelingen beschikbaar geworden voor uitgezaaide heldercellige niertumoren: bloedvat-inhibitoren, mTOR-inhibitoren en een nieuwe generatie immunotherapieën. Hoewel deze behandelingen de levenskwaliteit en overleving van patiënten over het algemeen verbeterd hebben, reageren individuele patiënten wel heel verschillend op hun therapie. Het is dan ook van groot belang om te ontdekken hoe we op voorhand kunnen voorspellen welke behandeling voor iemand de beste is. Dit zowel om het beste effect te bekomen als om overbodige nevenwerkingen te voorkomen bij zieke patiënten en om het beperkte gezondheidszorgbudget zo goed mogelijk te besteden.
Kort geleden ontdekte onze onderzoeksgroep, op basis van onderzoek op vers ingevroren tumorstalen, dat heldercellige niertumoren onderverdeeld kunnen worden in vier moleculaire subgroepen. Twee daarvan zijn heel gevoelig voor de bloedvat-inhibitor sunitinib, de andere twee niet. We willen deze classificatie nu verder uitbouwen om heldercellige niertumoren beter te begrijpen en om de prognose van patiënten te verbeteren. (A) We zullen de classificatie ook valideren op tumorstalen in paraffine, die gemakkelijker beschikbaar zijn dan de vers ingevroren stalen. (B) We zullen de moleculaire classificatie verbeteren door micro-RNAs en mutaties te analyseren en we zullen bestuderen hoe stabiel deze classificatie is naarmate de ziekte vordert. (C) We zullen bestuderen wat de respons is van tumoren in de verschillende subgroepen op behandeling met andere bloedvat-inhibitoren zoals pazopanib en axitinib.