Neurovasculaire en inflammatoire mechanismen die bijdragen aan verstoorde neurocognitieve ontwikkeling bij kinderen met een hersentumor: een longitudinale multimodale studie met het oog op tijdige voorspelling van langetermijn cognitieve uitkomsten

Ondanks grote vooruitgang in de overleving krijgen kinderen met een hersentumor vaak te maken met langdurige cognitieve klachten die hun dagelijks leven aanzienlijk beïnvloeden. Tot op heden bestaan er geen effectieve strategieën om cognitieve problemen te voorspellen of te voorkomen, voornamelijk door onze beperkte kennis over de factoren die bijdragen aan individuele cognitieve uitkomsten. Ons eerdere onderzoek toonde aan dat structurele reorganisaties van witte stofbanen in de hersenen nauw samenhangen met cognitieve veranderingen bij kinderen die worden behandeld voor een hersentumor. De onderliggende mechanismen en factoren die bijdragen aan deze veranderingen blijven echter grotendeels onbekend. Het huidige project richt zich op het identificeren van de mechanismen die ten grondslag liggen aan dergelijke structurele reorganisaties van de hersenen en de gerelateerde cognitieve veranderingen. We leggen een specifieke focus op de mogelijke rol van protontherapie, die de laatste jaren werd geïmplementeerd als standaardvorm voor craniale radiotherapie bij kinderen die worden behandeld voor een hersentumor, waarvan de langetermijneffecten op neurocognitie nog nauwelijks onderzocht zijn. Daarnaast richten we ons specifiek op de betrokkenheid van neurovasculaire en inflammatoire mechanismen. Door de integratie van multimodale MRI, radiotherapeutische dosimetrie, longitudinale cognitieve tests, bloed- en cerebrospinale markers en metingen van cardiorespiratoire fitheid, ontwikkelen we een multimodaal theoretisch kader dat de voorspelling van cognitieve beperkingen in een vroeg stadium mogelijk maakt. Dit project levert een belangrijke bijdrage aan het identificeren van kinderen die kwetsbaar zijn voor hersentumor- en behandelingsgerelateerde cognitieve problemen. Bovendien kan het de ontwikkeling van gerichte, evidence-based interventies en behandelingen ondersteunen om hersenbeschadiging en cognitieve problemen bij kinderen met een hersentumor te beperken.