Promotors:
Jacques De Grève (UZ Brussel)
Project Partners:
UZ Brussel
UZGent
Gasthuiszusters Antwerpen VZW
UZ Leuven
UZA
Jessa ziekenhuis
az Sint-Jan Brugge Oostende av
UZ Brussel
Budget uitgereikt door Kom op tegen Kanker:
€483.000
Samenvatting
Inleiding
De studie heeft betrekking op patiënten met om het even welk kankertype veroorzaakt door mutaties in de BRCA1/2 genen of soortgelijke genen. Zijn uitgesloten die kankers met dezelfde afwijkingen, maar waarvoor reeds terugbetaling is (bv eierstokkanker met BRCA1/2 mutaties) of kankertypes waarin reeds andere studies lopen die tot terugbetaling zullen leiden (borstkanker met BRCA1/2 mutaties; pancreaskanker en prostaatkanker).
Vroeg of laat wordt men in de meeste gevorderde kankers geconfronteerd met het feit dat er geen behandeling meer voorhanden is. Hierdoor is het belangrijk om op zoek te gaan naar nieuwe therapieën.
Cellen in het lichaam hebben voortdurend te maken met DNA schade. Die schade dient hersteld te worden en hier spelen verschillende mechanismen een rol. In 11 % van alle kankers is één van die mechanismen defect. Het mechanisme waarover het hier gaat is homologe recombinatie (HR). Kankercellen die een defect hebben in dit mechanisme zijn afhankelijk van een ander DNA herstel mechanisme (PARP, zie hoger) om te overleven. Er zijn geneesmiddelen beschikbaar (zoals olaparib) die PARP kunnen blokkeren, wat dodelijk is voor de kankercel, maar niet voor de normale cellen in het lichaam van de patiënt. De PARP inhibitoren hebben hun nut als behandeling al aangetoond in de behandeling van eierstokkanker bij patiënten die een mutatie dragen in het BRCA1 of 2 gen. Deze genen maken deel uit van de HR genen. Een reeks andere genen die een rol spelen in HR zijn ATM, CHEK2, NBN, BRIP1, MRE11A, RAD50, NBS1, RAD51C, RAD51D, PALB2, BARD1 en P53. Er zijn al aanwijzingen dat ook mutaties in die andere genen kunnen leiden tot een gevoeligheid aan de PARP inhibitoren.
Omdat olaparib reeds gebruikt wordt bij patiënten met gevorderde eierstokkanker zijn de bijwerkingen en de impact op het leven van de patiënt gekend. Studies hebben aangetoond dat deze therapie zeer goed verdragen wordt en de overleving kan verbeterd worden.
Doelstelling
Het voornaamste doel van de studie is het onderzoeken van de therapeutische waarde van olaparib in gevorderde kankers met een mutatie in een van de HR genen. Een tweede doelstelling is patiënten die een medische nood hebben toegang te geven tot die geneesmiddelen in een bereikbare afstand. In deze studie zullen alle patiënten met een gevorderde kanker waarbij er een HR mutatie aanwezig is (met een paar uitzonderingen) behandeld worden met olaparib.
Samenwerkingen
De studie zal lopen in alle academische ziekenhuizen van België die deelnemen aan het Precision project dat opgestart werd door de BSMO (Belgische vereniging van medische oncologie) en bij uitbreiding in grote regionale ziekenhuizen met ervaring in klinische studies als de financiële ondersteuning het toelaat.
De studie heeft betrekking op patiënten met om het even welk kankertype veroorzaakt door mutaties in de BRCA1/2 genen of soortgelijke genen. Zijn uitgesloten die kankers met dezelfde afwijkingen, maar waarvoor reeds terugbetaling is (bv eierstokkanker met BRCA1/2 mutaties) of kankertypes waarin reeds andere studies lopen die tot terugbetaling zullen leiden (borstkanker met BRCA1/2 mutaties; pancreaskanker en prostaatkanker).
Vroeg of laat wordt men in de meeste gevorderde kankers geconfronteerd met het feit dat er geen behandeling meer voorhanden is. Hierdoor is het belangrijk om op zoek te gaan naar nieuwe therapieën.
Cellen in het lichaam hebben voortdurend te maken met DNA schade. Die schade dient hersteld te worden en hier spelen verschillende mechanismen een rol. In 11 % van alle kankers is één van die mechanismen defect. Het mechanisme waarover het hier gaat is homologe recombinatie (HR). Kankercellen die een defect hebben in dit mechanisme zijn afhankelijk van een ander DNA herstel mechanisme (PARP, zie hoger) om te overleven. Er zijn geneesmiddelen beschikbaar (zoals olaparib) die PARP kunnen blokkeren, wat dodelijk is voor de kankercel, maar niet voor de normale cellen in het lichaam van de patiënt. De PARP inhibitoren hebben hun nut als behandeling al aangetoond in de behandeling van eierstokkanker bij patiënten die een mutatie dragen in het BRCA1 of 2 gen. Deze genen maken deel uit van de HR genen. Een reeks andere genen die een rol spelen in HR zijn ATM, CHEK2, NBN, BRIP1, MRE11A, RAD50, NBS1, RAD51C, RAD51D, PALB2, BARD1 en P53. Er zijn al aanwijzingen dat ook mutaties in die andere genen kunnen leiden tot een gevoeligheid aan de PARP inhibitoren.
Omdat olaparib reeds gebruikt wordt bij patiënten met gevorderde eierstokkanker zijn de bijwerkingen en de impact op het leven van de patiënt gekend. Studies hebben aangetoond dat deze therapie zeer goed verdragen wordt en de overleving kan verbeterd worden.
Doelstelling
Het voornaamste doel van de studie is het onderzoeken van de therapeutische waarde van olaparib in gevorderde kankers met een mutatie in een van de HR genen. Een tweede doelstelling is patiënten die een medische nood hebben toegang te geven tot die geneesmiddelen in een bereikbare afstand. In deze studie zullen alle patiënten met een gevorderde kanker waarbij er een HR mutatie aanwezig is (met een paar uitzonderingen) behandeld worden met olaparib.
Samenwerkingen
De studie zal lopen in alle academische ziekenhuizen van België die deelnemen aan het Precision project dat opgestart werd door de BSMO (Belgische vereniging van medische oncologie) en bij uitbreiding in grote regionale ziekenhuizen met ervaring in klinische studies als de financiële ondersteuning het toelaat.
