Delen
Als peter van de 100km-run is comedian Mohsin Abbas dubbel gemotiveerd. Om zijn loopschoenen opnieuw wat vaker uit de kast te halen. En om aan zijn zus en aan zoveel anderen te laten zien dat hij er voor hen is.
‘Dat zie ik allebei helemaal zitten. Eerlijk is eerlijk: ik ben de laatste jaren iets minder sportief. Waar ik vroeger nog regelmatig voetbalde of padel speelde, staat dat vandaag op een lager pitje. Het lopen zal daardoor misschien wat minder snel gaan dan voorheen, maar ik heb nu wel de perfecte reden om mij in te zetten voor de trainingen. Een beetje drum-'n-bass in mijn oren om het tempo aan te geven, en ik geraak binnenkort zeker vertrokken!’
‘Al moet ik toegeven dat de 100km-run een pittige loop wordt voor mij. Ga ik voor de 10 km? Dat zou de makkelijke keuze zijn. Of daag ik mezelf iets meer uit en loop ik op 14 maart toch 20 km? Ik ben iemand die tijdsdruk nodig heeft, en die is er nu, dus ik ga er alles aan doen om het te doen lukken. Want pittig, dat is niet onhaalbaar. Schrijf dat maar op. Zolang ik de 10 km als plan B achter de hand mag houden (lacht).’
Voor ons is het verhaal positief uitgedraaid. Veel anderen hebben dat geluk niet. Zij staan misschien met heel verschillende emoties aan de start, maar wel met hetzelfde doel.
‘Hoeveel kilometer ik uiteindelijk ook loop, het zou wel kunnen dat het halen van de finish een beetje voelt als het afsluiten van een hoofdstuk. Mijn zus heeft lymfeklierkanker gehad. Afgelopen voorjaar rondde ze haar laatste chemokuur af en de resultaten zijn positief. Ze weet wel dat ik haar steun, denk ik, maar ik vermoed dat ze het helemaal geweldig zal vinden dat ik me nu mee inzet om het kankeronderzoek te ondersteunen.’
‘Voor ons is het verhaal dus positief uitgedraaid. Veel anderen hebben dat geluk niet. Zij staan misschien met heel verschillende emoties aan de start, maar wel met hetzelfde doel. Hoe ouder ik word, hoe gevoeliger ik word voor zulke emoties, en al helemaal sinds ik papa ben. Het zou dus kunnen dat er ook bij mij veel emoties loskomen en dat is oké. Ik probeer die emoties altijd zo positief mogelijk te houden. En ze als brandstof te gebruiken. Dat past volledig bij de 100km-run.’
‘Dus ik zou zeggen, tegen mezelf en tegen alle andere lopers, supporters, vrijwilligers … Gif mo sjette! Geef maar gas, zoals we dat in Oostende zeggen. Dan wordt het ook dit jaar een fantastische editie van de 100km-run.’
Thema's:
De 100km-run
