Delen
Na zijn eerste passage als loper beloofde hij zichzelf er elk jaar opnieuw bij te zijn. Dus twijfelde radio- en televisiemaker Joris Hessels geen seconde om peter te worden van de 100km-run. Welkom bij de club, Joris!
‘De eerste keer dat ik zelf meeliep, vond ik het zo’n bijzondere dag. Iedereen is daar met een andere reden voor een gemeenschappelijk doel. Toen heb ik met mezelf afgesproken dat ik er elk jaar opnieuw wil bij zijn, op welke manier dan ook. Voor mij is het dan ook een ongelofelijke eer om dit als ambassadeur mee te mogen uitdragen. Als dit het kleine steentje is dat ik mee kan verleggen in de strijd tegen kanker, dan doe ik dat heel graag.’
‘Hoe ouder ik zelf word, hoe meer ik geconfronteerd word met mensen ver en dichtbij die te maken krijgen met de ziekte. Sowieso komt het thema ook thuis binnen, omdat mijn vriendin als verpleegkundige op een kinderoncologieafdeling werkt. Zij komt vaak thuis met opbeurende verhalen, maar evengoed met heel heftige verhalen. Dat is een wereld en een werkplek die ik zeker ook een warm hart toedraag.’
Als er lopers een duwtje in de rug nodig hebben, kom ik dat met veel plezier persoonlijk geven.
‘Het belang van wetenschappelijk onderzoek naar kanker kan niet overschat worden. Daar moeten we zoveel mogelijk aandacht voor genereren. Onderzoek naar de behandeling van zeldzame en complexe kankers, maar ook naar hoe we mensen na kanker een kwalitatief tweede of derde leven kunnen geven. Die zoektocht kunnen we mee een boost geven door heel veel geld op te halen, en dat gaat lukken. Daar heb ik het volste vertrouwen in.’
‘Natuurlijk kijk ik ernaar uit om weer mee te lopen. Als peter voel ik natuurlijk de extra druk om het waar te maken. Op dit moment zit ik nog met een vervelende blessure, maar mijn kiné heeft me beloofd dat ik tegen maart in vorm ben. Sowieso verwacht ik dat het enthousiasme van de supporters langs de zijlijn me wel over de eindmeet zal stuwen, omringd door allemaal mensen met hetzelfde doel.’
‘Over mijn loopkompanen kan ik nog niets verklappen, maar ik beloof dat het een team wordt om duimen en vingers bij af te likken. En als er lopers een letterlijk of figuurlijk duwtje in de rug nodig hebben, kom ik dat met veel plezier persoonlijk geven. Noteer dat maar: ze kunnen op mij rekenen!’
Thema's:
De 100km-run
