Wat doe je als je als student biomedische wetenschappen met huidkanker wordt geconfronteerd? Voor Sam Van Puyenbroeck was het een keerpunt. Genezen, maar met een frisse blik op wat preventie écht kan betekenen, zet hij zich vandaag in als vrijwilliger bij de burgercommissie preventie van Kom op tegen Kanker. Daar koppelt hij zijn wetenschappelijke kennis aan zijn ervaring als patiënt – met één doel: anderen besparen wat hij zelf meemaakte.
‘Ik liep al lang met dat rare vlekje op m’n huid rond. Iedereen zei dat ik het moest laten nakijken, maar ik schoof het voor me uit. En dat voor een student biomedische wetenschappen! Ik had het druk met mijn thesis, en ik ging ervan uit dat het mij niet zou overkomen, zeker? Jawel, dus: ik had een melanoom, een vorm van huidkanker. Gelukkig ben ik genezen, maar voorkomen, of er vroeg bij zijn, is de beste behandeling. Het intrigeert me: hoe komt het dat we dat allemaal wéten, en toch niet consequent aan screeningsprogramma’s deelnemen, op tijd naar de dokter stappen of gezonder gaan leven? Daarom vind ik de burgercommissie preventie van Kom op tegen Kanker zo boeiend. We beslissen daar, samen met de experts, welke preventieonderzoeken en -initiatieven financiële steun krijgen. Alle leden kwamen op één of andere manier in aanraking met kanker en willen dat in iets positiefs omzetten. Ervoor zorgen dat anderen niet hoeven mee te maken wat zij hebben meegemaakt. Als ervaringsdeskundigen zijn we goed geplaatst om in te schatten of een project aan een reële nood tegemoetkomt. En daarmee is de cirkel rond: als doctoraatsstudent bekijk ik dingen door de bril van de onderzoeker, bij de commissie door die van de patiënt.’
© Joost Joossen
Een vraag voor onze organisatie of een vraag over kanker? We zijn er voor je.