'Een zieke bezoeken? Dat liet ik aan mijn vrouw over'

Walter Leenknecht voerde samen met 24 andere vrijwilligers intensieve gesprekken met 177 patiënten met hoofd- of halskanker, over hun noden en ervaringen. Dat deed hij voor het project Kopzorgen van Kom op tegen Kanker. Daarmee willen we de de zorg voor deze patiënten helpen verbeteren. 'De ene kanker is de andere niet. En de impact is vaak levenslang.'

Walter: ‘Voor het Kopzorgen-project van Kom op tegen Kanker heb ik vorig jaar mensen met hoofd-halskanker bezocht, om te luisteren naar hun ervaringen en noden. Nu besef ik: de ene kanker is de andere niet. Zelf heb ik de ziekte van Kahler gehad. Maar dat zie je niet meer aan mij. Bij die mensen kan de behandeling een blijvende impact hebben op hoe ze ademhalen, eten of praten. Soms houden ze er ook zichtbare littekens aan over. Dat is erg moeilijk te aanvaarden. En psychologische begeleiding vinden ligt niet altijd voor de hand. Hopelijk brengt Kopzorgen daar verandering in. Voor mij was dit weer een verrijkende ervaring, naast mijn werk als zorgvrijwilliger in het oncologisch dagziekenhuis van AZ Delta in Rumbeke. Ik doe het zeer graag. Maar ik moest er wel mijn afkeer van ziekenhuizen voor overwinnen. Een ziekenbezoek, dat liet ik vroeger altijd aan mijn vrouw over. Zij blijft het bizar vinden, hoe ik tegenwoordig met plezier naar het ziekenhuis vertrek en de verhalen van patiënten dichtbij durf te laten komen. Ik maak er soms een mopje over. Als patiënt met de ziekte van Kahler kreeg ik een stamceltransplantatie met eigen stamcellen. Ik grap dan dat ze mij per ongeluk de stamcellen van iemand anders hebben gegeven.’

• Ook je steentje bijdragen als vrijwilliger? Ontdek de mogelijkheden!