Delen
Wie 1000 km zegt, zegt Goedele Wachters. Voor het tiende jaar op rij kruipt ze vier dagen lang mee op de fiets om geld in te zamelen voor kankeronderzoek. ‘Als nieuwsanker weet ik natuurlijk hoe slecht het soms gaat in de wereld, hier voel je dat het toch wel kan goedkomen.’
‘De 1000 km is voor mij genieten op verschillende niveaus. Ik fiets sowieso enorm graag, en de warme verbondenheid tussen alle fietsers maakt er telkens weer een unieke ervaring van. Al die mensen die elkaar vinden in dat ene doel: het schept een band. Ook al weet ik als de beste hoe slecht het soms gaat in de wereld, hier blijkt dat het toch kan goedkomen.’
‘Het is vier dagen een constante stroom van positieve maar ook heftige verhalen. Deelnemers voelen zich veilig in de pelotons en het valt op dat ze hun verhaal vaak graag kwijt willen. Ik luister graag, dus dat komt goed uit. En al fietsend kun je wel één hand missen om op iemands rug te leggen of eens in de schouder te knijpen. Het is zoveel meer dan een sportieve uitdaging.’
Zelf ben ik niet slim genoeg om behandelingen te ontwikkelen, dus laat mij dan maar fietsen.
‘De vorige editie heeft natuurlijk een extra diepe indruk nagelaten door het plotse verlies van onze wegkapitein Ludo. Iedereen was totaal van de kaart. Maar het was heel bijzonder hoe we met elke kilometer meer van onze drive terugvonden, en dat was in grote mate te danken aan de supporters. We beseften dat het grootste eerbetoon dat we Ludo konden brengen, heel hard fietsen was en heel breed lachen.’
‘Natuurlijk deel ik de droom om kanker ooit echt helemaal de wereld uit te krijgen. Ik ben positief genoeg om daarin te geloven en er volop voor te gaan. Er zijn al gigantisch veel stappen gezet. En zelf ben ik niet slim genoeg om mee behandelingen te ontwikkelen of oplossingen te bedenken, maar ik kan wel fietsen. Dus laat mij dat dan maar doen, zodat de mensen die wél slim genoeg zijn de nodige fondsen hebben. Trap voor trap komen we weer een stukje dichter bij die kankervrije wereld.’
Thema's:
De 1000 km
